Wall-e

Ακόμη ένα από εκείνα τα άχρηστα reviews που διαβάζουν μόνο όσοι ούτως ή άλλως θα δουν κάποια στιγμή την ταινία, ή όσοι την έχουν ήδη δει -κάτι πρέπει να λέει αυτό για εμένα που τα γράφω, αλλά δεν είμαι σίγουρος τι…


[ imdb :: wiki :: official :: rt/mc ]

Ο Wall-e είναι το τελευταίο εναπομείναν ρομπότ του είδους του, και του ανετέθη να καθαρίσει τον πλανήτη μας. Τη ρουτίνα του έρχεται να σπάσει η EVE, που όμως έχει μια αποστολή να εκπληρώσει, και μόλις το κάνει, το διαστημόπλοιό της επιστρέφει και την μαζεύει -μαζί με τον λαθρεπιβάτη πρωταγωνιστή, που αρνείται να την αποχωριστεί.

Το trailer το έχετε δει; Όχι; Δείτε το, περιμένω. Εδώ από κάτω το έχω, just scroll down.

Το είδατε; Ωραία. Ας βγάλουμε και όλα τα επιφωνήματα από τη μέση, «αχουτομωρέμωρέ», «γούτσου-γούτσου», «χαριτωμένο», κ.ο.κ. Εκτονωθήκατε; Άψογα. Πάμε στο ψητό τώρα.

Η ταινία δεν είναι απλώς χαριτωμένη. Δεν είναι απλώς συμπαθητική. Δεν είναι απλώς «καλή». Είναι μια από εκείνες τις ταινίες που θα συζητάμε δεκαετίες από τώρα, και πρόκειται να εξηγήσω γιατί.

Πρώτον, είναι μια εξαιρετική κωμωδία. Με τους ολιγόλογους πρωταγωνιστές της συναγωνίζεται τον monsieur Hulot σε ξεκαρδιστικότητα, πόσο μάλλον αφού ο ενθουσιώδης Wall-e συμπεριφέρεται στον απρόσωπο και αυτοματοποιημένο κόσμο του Axiom, όπου ακολουθεί την EVE, με τρόπο πολύ παρόμοιο με αυτόν του συμπαθή γάλλου στο Mon Oncle. Ταυτόχρονα, οι συνεχόμενες γκάφες του αξιολάτρευτου ρομποτακίου, φέρνουν στο μυαλό παλιές καλές slapstick εποχές, τότε που το μόνο που χρειαζόταν μια κωμωδία ήταν ένας τυπάκος με μπαστούνι και αύθονο στοκ από πίτες. Σας υπόσχομαι ότι θα διασκεδάσετε όσο σε λίγες ταινίες.

Δεύτερον, είναι μια αξιολάτρευτη ιστορία αγάπης. Όχι σαν τα νεροπλύματα που μας σερβίρουν για love story συνήθως βέβαια. Αυτοί οι χαρακτήρες είναι πιστευτοί, συμπαθείς και ρεαλιστικοί, ενώ το αφαιρετικό design τους κάνει εκφραστικότατους, κάτι που προσθέτει σημαντικά στην όλη εμπειρία της ταινίας. Ταυτόχρονα, τα εμπόδια που καλούνται να ξεπεράσουν οι πρωταγωνιστές (γιατί κανένα love story δεν είναι πλήρες χωρίς εμπόδια) μπορεί να φαντάζουν κλισέ, αλλά το στόρυ είναι τόσο αψεγάδιαστα υλοποιημένο που προσωπικά δε βρήκα τίποτα απολύτως που να με ενόχλησε.

Τρίτον, είναι ένα ταξίδι επικών διαστάσεων κι ένας ύμνος στη διαφορετικότητα. Το Axiom, ένα πλοίο-Λεβιάθαν του Διαστήματος, είναι ιδανικό backdrop για να στήσει μια απολαυστική space opera, με τις εντυπωσιακές αυτοματοποιημένες κατασκευές του, που έχουν κάνει τον πληθυσμό του μαλθακό και βαριεστημένο. Η καθημερινότητά του ταράζεται ανεπανόρθωτα από την έλευση του «ξένου μολυσματογόνου» (του wall-e, ντε!), ο οποίος εισβάλλει στη ζωή των ανθρώπων και τους ξανα-μαθαίνει πώς να είναι ανθρώπινοι. Στο πλευρό του, διάφοροι rejects, αλλόκοτοι και ασυμβίβαστοι, ενώ απέναντί του οι δυνάμεις της συντήρησης, της καινοφοβίας και της αυθεντίας. Ο αναπόφευκτος διδακτισμός αφήνει ίσως μια ελαφρά πικρίζουσα γεύση, αλλά όχι τόσο ώστε να αφαιρέσει ισχύ από το μήνυμα της ταινίας.

Συνολικά, η ταινία είναι τόσο άρτια φτιαγμένη σε όλα τα μέρη της, με άψογη ισορροπία, που αναμφίβολα πρόκειται για ένα μελλοντικό «κλασσικό αριστούργημα». Και θα μπορείτε να λέτε ότι την είδατε όταν παιζόταν.

Ένα Σχόλιο

  1. Τώρα με έψησες πολύ να την δώ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: