Movie Marathon, week 3

Τελευταία εβδομάς του μαραθώνιου, αφού αποφάσισα να συγκεντρώσω δυνάμεις για να είμαι έτοιμος όταν αρχίσει το φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας. Για τον ίδιο λόγο, καθώς και επειδή ξεθεώθηκα επιτέλους, έχει μόνο 5 ταινίες αυτή τη βδομάδα -που όμως κατά περίεργη σύμπτωση (;) έχουν υψηλά ποσοστά γυμνού!

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου – χωρίς θέμα
Vampiros Lesbos


[ wiki :: imdb :: tumble ]

Απίστευτα γελοίο όνομα για μια όχι και τόσο εντυπωσιακή ταινία. Η Linda, δικηγόρος, επισκέπτεται την κόμισσα Carody στην Ανατολία, για μια κληρονομιά. Αναγνωρίζει στο πρόσωπό της την γυναίκα που εμφανίζεται στα όνειρά της και την κάνει να ξυπνά ξαναμμένη και ιδρωμένη.

Η σκηνοθεσία είναι αρκετά ενοχλητική, με τον οπερατέρ να κάνει συχνά κι εκνευριστικά απότομα ζουμ, και οι σκηνές ονείρου και πραγματικότητας μπλέκονται τόσο μεταξύ τους που δύσκολα διακρίνονται. Αυτό βέβαια ίσως είναι και σκόπιμο, αλλά οδηγεί τελικά σε ένα ασύνδετο αποτέλεσμα που περισσότερο απορία προκαλεί παρά οτιδήποτε άλλο. Μεγάλο συν της ταινίας πάντως είναι η πανέμορφη (εικονιζόμενη) Soledad Miranda, που ερμηνεύει εξαιρετικά το ρόλο της -η τραγικότητα της ιστορίας της ηθοποιού, που πέθανε σε τροχαίο λίγο πριν υπογράψει το συμβόλαιο που θα την έκανε διάσημη και μόλις μερικούς μήνες μετά την κυκλοφορία της ταινίας που είδα, την κάνει ακόμα πιο σαγηνευτική. Σημαντική παρατήρηση για όσους ψάχνουν λόγο να δουν την ταινία: η Soledad εμφανίζεται γυμνή σε (πάρα) πολλές σκηνές, όπως και η συμπρωταγωνίστριά της!

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου – επιστημονική φαντασία
Solaris


[ wiki :: imdb :: tumble ]

Ο ψυχολόγος Kris Kelvin στέλνεται στον διαστημικό σταθμό που ερευνά τον μυστηριώδη πλανήτη Σολάρις, για να εξηγήσει τα προβλήματα που παρουσιάζει η αποστολή. Όταν φτάνει, βρίσκει ένα μέλος του πληρώματος νεκρό και τα άλλα δύο να μιλούν ασυνάρτητα -σύντομα όμως συνειδητοποιεί πως αυτά που λένε δεν είναι εντελώς ανοησίες.

Μαγευτικά όμορφη και καλοσκηνοθετημένη αλλά και πολύ βαριά, με ελάχιστη μουσική υπόκρουση και αρκετές τραβηγμένες σε διάρκεια σκηνές. Παρ’όλ’αυτά δεν κουράζει, αφού εικαστικά είναι απλά υπέροχη ταινία, κι ακόμα και στις πιο «άχρηστες» σκηνές (π.χ. όταν ο Burton οδηγά στους δρόμους μιας ξένης πόλης για περίπου ένα πεντάλεπτο χωρίς να μιλήσει) το μάτι βρίσκει κάτι να θαυμάσει και να του τραβήξει την προσοχή. Από σεναριακής άποψης τώρα, η πλοκή του έργου μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, και δίνεται περισσότερο βάρος στους προβληματισμούς και τις σκέψεις των χαρακτήρων, που συχνά υποννοούνται. Όσοι έχουν φιλοσοφικές διαθέσεις, θα βρουν άφθονη τροφή για σκέψη και συζήτηση σε αυτήν την ταινία, ενώ οι υπόλοιποι θα’χουν τουλάχιστον κάποιες όμορφες σκηνές να θυμούνται.

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου – χωρίς θέμα
Ultraviolet


[ wiki :: imdb :: tumble ]

Γη, στο μέλλον, μια ασθένεια που μειώνει δραματικά τη διάρκεια ζωής αλλά οξύνει τις αισθήσεις έχει μολύνει μεγάλο μέρος του πληθυσμού, προκαλώντας κύμα φοβίας. Οι μολυσμένοι διώκονται από την νέα, παγκόσμια, κυβέρνηση κι αντιδρούν με τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά το Archministry έχει ένα σχέδιο για την πλήρη εξόντωσή τους -το οποίο καταφέρνει να κλέψει η πρωταγωνίστρια.

Μόνος λόγος να δείτε αυτήν την ταινία (εκτός αν είστε μαζόχας που θέλετε να έχετε άποψη, όπως, αχέμ, εγώ), είναι να είστε ανδρική καφροπαρέα, με κάμποσο ποπκόρν και πόρωση με τη Milla Jovovich. Άντε, ίσως αν είστε κάτω από 15 να βρείτε και κάτι που να σας αρέσει. Οι υπόλοιποι, αν δεν έχετε κατάλληλη παρέα για να σχολιάσετε (και να γελάσετε με) τα τεκταινόμενα, θα πλήξετε. Είναι εντελώς ασύνδετη, με πλοκή που αφήνει πολλά αδικαιολόγητα και δεν πείθει ούτε στο ελάχιστο και σκηνές δράσης που θα μπορούσαν να ντύσουν ένα βιντεοκλίπ -αλλά όχι μια ολόκληρη ταινία, αφού τα εφέ καταντούν κουραστικά με την αναληθοφάνειά τους. Οι ελάχιστες εντυπωσιακές σκηνές και μερικές οπτικές γωνίες δεν δικαιολογούν το budget της.

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου – exploitation
The Glamorous Life of Sachiko Hanai


[ wiki :: imdb :: tumble ]

Φανταστείτε το πιο τρελό σε πλοκή anime που μπορείτε. FLCL; Έστω. Φανταστείτε τώρα έναν άνθρωπο που το είδε, κι απογοητεύτηκε με το πόσο straight-forward και «μη τρελή» ήταν η πλοκή του. Και φανταστείτε αυτόν τον άνθρωπο, έχοντας σκοπό να κάνει τον κόσμο πιο ενδιαφέροντα μέσω της παραγωγής ταινιών με θεότρελη πλοκή, να στήνει ένα μυστικό εργαστήριο όπου κάνει πειράματα με την κλωνοποίηση με απώτερο σκοπό να δημιουργήσει τον απόλυτο θεότρελο σεναριογράφο. Κάπως έτσι πρέπει να γεννήθηκε ο Takao Nakano, που έγραψε το σενάριο για το «The Glamorous Life of Sachiko Hanai». Ή κάπως έτσι θα φανταζόμουν πως γεννήθηκε, αν δεν ήξερα πως μιλάμε για ταινία από την Ιαπωνία, από όπου άνετα μπορεί να βγει μια ιστορία σαν αυτή, και να βρει σκηνοθέτη, ηθοποιούς, και παραγωγό που να θέλουν να την κάνουν πραγματικότητα! Ενδεικτικά πηγαίνετε να διαβάσετε τι έγραψα στο tumblelog, όταν δεν την είχα χωνέψει αρκετά για να αρλουμπολογήσω για το νόημά της.

Ανήκει στο είδος των pinku films, δηλαδή ιαπωνικών softcore πορνογραφικών ταινιών, αλλά εγώ την έμαθα ως «ιαπωνικό cult αριστούργημα», και είναι εύκολο να καταλάβεις γιατί: τα εφέ είναι τόσο τραγικά που μόνο ως τέτοιο θα μπορούσε να έχει επιτυχία. Κατά τα άλλα, θα μπορούσα να πω πως είναι και μια αντιπολεμική ταινία που γυρίστηκε υπό τη σκιά και το φόβο της αμερικανικής ηγεμονίας του κόσμου από τον George Bush Jr., που δεν ντρέπεται να παρενοχλήσει σεξουαλικά εξ’αποστάσεως την πρωταγωνίστρια (βλ. φωτό), που έτσι γίνεται σύμβολο όλου του κόσμου που υπομένει τις ορέξεις του, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω αν θα είχα δίκιο. Το μόνο που ξέρω είναι πως γέλασα με την καρδιά μου. Α, και προειδοποίηση (αν δεν το καταλάβατε από την περιγραφή του όρου «pinku»): πέφτει κάμποσο μήσι, που αν και δεν δείχνει τίποτα το explicit, αυτά που υπονοεί είναι αρκετά potent ώστε να μη χρειάζεται να φανεί τίποτα.

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου – σινεφίλ
Cashback


[ wiki :: imdb :: tumble ]

Φοιτητής καλών τεχνών χάνει τον ύπνο του μετά το χωρισμό του, κι αποφασίζει να πιάσει δουλειά στη νυχτερινή βάρδια του τοπικού σουπερμάρκετ. Εκεί αφήνει την φαντασία του να οργιάζει, ενώ του τραβάει την προσοχή μια συνάδελφος.

Από τις ταινίες της εβδομάδας, αυτή σίγουρα είναι η πιο αποκαλυπτική από άποψης γυμνής σάρκας. Ταυτόχρονα είναι όμως και η πιο τρυφερή και λιγότερο χυδαία, και σίγουρα η πιο απολαυστική. Είχα δει και την πρωτότυπη μικρού μήκους, με τους ίδιους ηθοποιούς και σκηνοθέτη (που ενσωματώνεται πλήρης στην μεγάλου μήκους που σχολιάζω εδώ), και μου άρεσε η αισθητική της, οπότε μου τράβηξε την προσοχή η είδηση ότι θα επαυξηθεί.  Σε σχέση με το πρωτότυπο, η ατμόσφαιρα είναι αυτούσια, αλλά έχει προστεθεί μια πολύ ενδιαφέρουσα εμβάθυνση στην ψυχολογία και στον τρόπο σκέψης του πρωταγωνιστή, ενός καλλιτέχνη με βαθύ θαυμασμό για το γυναικείο σώμα. Επίσης ενισχύεται το ρομαντικό σκέλος της ιστορίας, που απλώς αναφέρονταν στην αρχική μορφή της, και γίνεται κεντρικός άξονας της ταινίας. Βάρος δίνεται επίσης και στο όνειρο του πρωταγωνιστή να γίνει επιτυχημένος ζωγράφος. Συνολικά μια πολύ συμπαθητική ταινία, που προσωπικά μου προσέφερε μια απολαυστική βραδιά.

3 Σχόλια

  1. Επιτέλους τα έγραψες εδώ, γιατί μου έρχεται διαρκώς να σχολιάσω στο tumble και πληγώνομαι! 🙂🙂🙂

    Κατ’αρχάς για εμένα το Solaris είναι απλά φοβερό, αλλά είμαι κακή στην απόδοση της κριτικής, απλά, συναισθηματικά ίσως, με αφήνει σε κατάσταση awe🙂

    Έπειτα με έψησες εντελώς και κατέβασα το glamorous life, θα το δω και θα επανέλθω! Ακούγεται εντελώς απαράδεκτο, το οποίο είναι φυσικά στα υπέρ.

    Και τέλος, χαίρομαι που σου άρεσε κι εσένα το Cashback. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον, γλυκό, ευχάριστο και όλα αυτά τα συναισθήματα που νομίζω είχες κι εσύ. Επιπλέον μου άρεσε ιδιαίτερα η αισθητική και τεχνική (;) (παρ’ό,τι άσχετη) προσέγγιση που είχε ο δημιουργός.

    Δεν θυμάμαι τι άλλα σχόλια ξεπήδαγαν από το μυαλό μου όταν έβλεπα το feed του tumble σου, αυτά σε σύνοψη :>

  2. Πάντως γενικά μου αρέσει να μου στέλνουν e-mail, οπότε μπορείς να βγάζεις κι εκεί το άχτι σου! Και να με τσιγκλάς κιόλα μπας και φιλοτιμηθώ να γράψω επιτέλους το συγκεντρωτικό post… (στη σελίς «σχετικά» μπορή να ευρεθή η διεύθυνσις επικοινωνίας).

    Θα συμφωνήσω και για τις τρεις ταινίες που αναφέρεις: ο λόγος που δεν σχολίασα σε μεγαλύτερο βάθος τα υπαρξιακά ζητήματα που θέτει το Solaris είναι ότι ήμουν τόσο μαγεμένος από τις όμορφες εικόνες ώστε τα αγνόησα εντελώς! Οooh, purdy pickshurs!😀

    Όμοια και το Cashback, πολύ όμορφη και τρυφερή ταινία, που, όπως ανέφερα και στο twitter, μου έφτιαξε τη διάθεση για όλο το ΣΚ, και οι κινήσεις της κάμερας προσέθεταν σημαντικά στην εμπειρία.

    Και ναι, το Glamorous Life είναι απαράδεκτο. Όπως συνηθίζω να λέω, είναι από εκείνες τις ταινίες που στον άξονα «κακή ταινία – καλή ταινία» φτάνουν τόσο άκρη στην κακή πλευρά ώστε να σπάσουν το παραπέτασμα, να κάνουν τον κύκλο και να βγουν από την άλλη, στο υπερ-επικό αριστούργημα! Υπερβάλλω λίγο, αλλά με πιάνεις😉

  3. ! Μ’ αρέσει το όλο Movie Marathon εγχείρημα, σου το είπα! Μαθαίνω και ταινίες που θέλω να δω: το The Glamorous Life of Sachiko Hanai εδώ. Εύγε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: