The Dark Knight

Ίσως ανούσιο review, αφού ούτως ή άλλως όσοι ενδιαφέρεστε θα το δείτε, αλλά αυτό δε με εμπόδισε παλαιότερα, κι ούτε θα με εμποδίσει τώρα να υποκύψω στον πειρασμό του αυτάρεσκου σχολιασμού. Η εναλλακτική θα ήταν να ασχοληθώ με την εργασία μου, οπότε καταλαβαίνετε πως η επιλογή είναι εύκολη.


[ official :: imdb :: rt/mc :: wiki ]

Είμαι σίγουρος πως περιμένατε πως ο Σκοτεινός Ιππότης είναι καλό έργο. Αυτό που ίσως δεν περιμένατε είναι το πόσο καλό είναι! Όλοι ακούγαμε για την εντυπωσιακή ερμηνεία του Heath Ledger, πόσοι ήταν προετοιμασμένοι για τον Aaron Eckhart όμως; Πόσοι περίμεναν ότι η straight-forward πλοκή του Batman Begins θα έδινε τη θέση της σε αυτό το μεγαλοπρεπές τερατούργημα συγκρούσεων κι εχθροτήτων; Ή ότι το υποβλητικό μουσικό θέμα των Hans Zimmer και James Newton Howard θα εξελίσσονταν σε αυτή τη μεγαλειώδη υπόκρουση; Λεπτομέρειες έπονται του άλματος.

Ας ξεκινήσω με το πιο πολυσυζητημένο θέμα: ο Joker του Heath Ledger. Η ερμηνεία του αείμνηστου είναι εντυπωσιακότατη, και ο χαρακτήρας που υποδύεται εξ’ίσου εντυπωσιακός. Αυτός ο Joker απέχει έτη φωτός από τον γελωτοποιό των comic και των σειρών, όπως και οποιονδήποτε άλλο «κακό» έχετε δει σε οποιδήποτε άλλο έργο. Είναι pure chaotic evil, αγνή αναρχία και καθαρή καταστροφική μανία, μια παρανοϊκή μορφή που μόνο μια τόσο παρανοϊκή πόλη θα μπορούσε να γεννήσει. Ειλικρινά, τίποτα δε μπορεί να σας προετοιμάσει για αυτόν τον Joker -εκτός ίσως αν περάσετε έναν μήνα κλεισμένοι μόνοι σας σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου ξαγρυπνώντας επίτηδες για να πιάσετε τα επίπεδα παράνοιας που ακούμπησε ο Ledger στην προετοιμασία του για το ρόλο.

Παρά ωστόσο τη μεγαλειώδη ερμηνεία του Ledger, που θα περίμενε κανείς να επισκίαζε την υπόλοιπη ταινία, το συνολικό επίπεδο του έργου είναι τέτοιο ώστε ο Joker να είναι απλώς ένα από τα πολλά βέλη της φαρέτρας της συνεργασίας των αδερφών Christopher και Jonathan Nolan στη σκηνοθεσία και στο σενάριο αντίστοιχα. Ένα ακόμα τέτοιο βέλος είναι ο Aaron Eckhart, που υποδύεται το χαρισματικό «λευκό ιππότη» της Gotham City, τον αδιάφθορο εισαγγελέα Harvey Dent. Όσοι ανατρίχιασαν ήδη όταν είδαν το όνομα του χαρακτήρα στα πρώτα virals ξέρουν τι να περιμένουν -νομίζουν. Διότι κι εγώ ήμουν ανάμεσα στους «γνώστες», και μειδίαζα όταν άκουγα τους φίλους μου (που δεν έχουν τόσο καλή σχέση με τα comic) να κάνουν υποθέσεις, αλλά το μέγεθος του τι έπαθε ο δύσμοιρος λειτουργός, και η πειστικότατη ερμηνεία του ηθοποιού από το «γεγονός» και μετά, ξάφνιασε ακόμα κι εμένα. Και το απόλυτα ταιριαστό τέλος με εντυπωσίασε όσο λίγα.

Πέρα από τις ατομικές ερμηνείες, πολύ σημαντικό τμήμα της ταινίας είναι οι συγκρούσεις των χαρακτήρων και των αρχών τους: ο απόλυτα αναρχικός, χαοτικός τρόπος σκέψης του Joker συντροφεύεται κι αντιμάχεται ταυτόχρονα τις ανορθόδοξες τακτικές του Batman, ενώ ο αδέκαστος εισαγγελέας είναι προφανώς ενοχλητικός στον αδίστακτο κακοποιό που αναλαμβάνει το ρόλο του διεφθορέα του. Οι παραδόπιστοι και συντηρητικοί μαφιόζοι αντιμάχονται τόσο την τριανδρία των Batman, Gordon και Dent που κοντεύουν να εξοντώσουν τα κυκλώματά τους στην πόλη, όσο και τον νεοφερμένο κι απρόβλεπτο μακιγιαρισμένο κλόουν που γελά σε οποιαδήποτε απόπειρα ελέγχου της κατάστασης κι από τις δύο πλευρές του νόμου. Οι συγκρούσεις, διαπροσωπικές όσο κι ενδοπροσωπικές, κλιμακώνονται, και κανείς δεν μπορεί να αποποιηθεί των ευθυνών του, καθώς οι πρωταγωνιστές συνειδητοποιούν πως θα πρέπει να αγνοήσουν κάποιους κανόνες για να πετύχουν τους σκοπούς τους. Ταυτόχρονα, εγκληματίες, υπερασπιστές του νόμου, αλλά και απλοί άνθρωποι καλούνται να κάνουν επιλογές που θα καθορίσουν τη ζωή τους -και πολλών άλλων.

Όλα τα παραπάνω, συνδυασμένα με ένα μεγαλειώδες soundtrack, υποβλητική σκηνοθεσία, κι εντυπωσιακές σκηνές δράσης, συνεργάζονται για να πλάσουν την με διαφορά καλύτερη μεταφορά comic σε ταινία -τόσο καλή που θα ήταν άδικο να τη συγκρίνουμε με άλλες μεταφορές, ή με άλλες υπερηρωικές ταινίες, αφού τα ηρωικά βάρη του Batman δε συγκρίνονται με τα «with great power»-blahblah’s του Spiderman, και ο Joker των Nolan και Ledger πατάει κάτω αυτόν των Burton και Nicholson. Συνολικά λοιπόν, είναι μια ταινία που δε θέλετε να χάσετε. Πρόκειται για εμπειρία που θα μείνει μαζί σας για πολύ καιρό μετά τη θέαση.

2 Σχόλια

  1. …Το είδα πριν από 1μιση εβδομάδα (την Πέμπτη που βγήκε «επισήμως»), κι ακόμα δεν έχω λόγια. Αυτό μόνο.

  2. Κρίμα, ακόμη δεν το έχω δει. Ο σχολιασμός σου με ωθεί ακόμη περισσότερο να το τρέξω σε ένα θερινό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: